خب من زنده ام! باور کنید نیاز به این همه سوال و اس ام اس و تلفن و آنلاین آفلاین نبود….
راستیاتش طرفتون که من باشم، یه آدم روانی ه خب؟! حالا این آدم روانی رسیده به جایی که نگا میکنه به بلاگش و میگه خب که چی؟!
ما میایم واسه دل خودمون می نویسیم و پست ارمنی میذاریم، بلاگمون هیت نداره کامنت نداره، دلمون میپکه!
میایم واسه ملت می نویسیم، هی ادیت میکنیم، هی فحشارو خط میزنیم، هی میگیم شخصی نشه..هیت همونه، کامنت هم که هیچی!
شما فک نکن ما دلمون کامنت میخوادا! نه…نه که خودمون کامنت نمیدیم از فرط فراخی، انتظاری هم نداریم که! هیت هم بخوره تو سرمون!
بعد همینه دیگه! الان موندیم که چی؟ اینجا واسه چی بازه؟ چرا میایم آپ میکنیم؟ واسه چی؟ هدف چیه؟ ننویسیم چیزی میشه؟ بعد هی به نتیجه نمی رسیم!
همین!
حالا همین نکات در مورد ورون بدبخت فلک زده هم صدق میکنه ها! هی میرم دفترچه میگیرم، یه چی به ذهنم میاد می نویسم! اما بعد میرم تو این ریدمان گوگلی میبینم نه بابا! پستای ملت رو ببین، تو کجای کاری…تو برو کشکتو بساب! بعد این دفترچه ه رو هر طور به هر زبونی هم بنویسیم باز خنود (بر وزن شنود) میشه! حالا دیگه همین!
ما نمیدونم هستیم یا نیستیم!
هیچ جا امن تر از مخ آدم نیس ! اینقدر امنه که آدم خودش هم گاهی نمیتونه بعدا خنودش کنه … بعد سوالم این بود که شما چجور روانی هستی ؟ ازین شیزوفرنی ها یا ازون خطرناک هاش که آدم هارو با اره برقی باید بکشن تا اشتهاشون باز شه ؟ سالم بودی که ؟چی شد!؟
از اولشم همین بودم به خدا! در ضمن، وقتی من الآن یه چی یادمه دو دقه بعد نیس، دیگه مخ امن و نا امن باشه به حال من فرقی نمیکنه! روانی روانیه حالا تو چیکار به نوعش داری!
مطمئنا اگه ننویسیم نه آسمون زمین میاد نه زمین میره آسمون،اما خوب یه جورائی سر شماری ک.س خلا مشکل میشه :دی
چرا ننویسی؟